Esip geçince fırtına kalmaz hiç bir iz.
Süpürür sahilleri,
Silinir isminiz.
Deniz de unutur,
Balık da.
Akşam güneşine bakıp sessiz sesiz,
İç çeken sevgili,
Uzaktan bakan,
Eriyip giden,
Şimdi…
Unutup gider.

Fırtına durulduğunda
Yeni rüzgarlar eser
Yağmurlar düşer
Yapraklarla beraber
Gün geçmez zannedersin
Gün olur
Gün geçer.

(MİLAS-25.02.2025)